رسول نجفیان

be namash:

توتو خانم قشنگم مرغك شوخ و شنگم چرا يه گوشه مشستي ؟خود تو به لونه بستي ؟آقا خروسه حيوونيواسه تو شد قربونياين آدماي بي خبر با چاقو بريدنش سر از لونه مي جست رو ديوار از ديوار روبيد مجنون از اين سو مي رفت به آن سو بانگ مي زد مي كرد هياهو قوقو قوقولي قو قوقو قوقولي قو يعني بلند شين از خواب آفتاب افتاده رو سرداب بسه تنبلا چقدر خواب بسه تنبلا چقدر خواباومد تو كوچه آفتاببيكاره ها مست خواب خواباي رنگ و وارنگاز سوغاتاي فرنگ از روباهاي زرنگ از ميموناي قشنگ داشتيم مي شديم آواره بايد ديد راهي نداره بايستي مي شد قربونيآقا خروسه بيچاره ميرزآقا و مش حسن خرو سو به چاقو بستن مستاجرا رو هشتي به ماتمش نشستن ميرزا رو تو دلاشون به توپ و گلوله بستن عروسكاي بي سر خروسا تو باغچه پرپر اتاقا مثل زندون تركاي سقف و بارون پنجره هاي بسته خاك پشتشون نشسته مدرسه ها دور دور اشكاي چشم شور شور كفشاي درب و داغونتو سرماي زمستون آقا خروسو تو دوريتيكه تيكه اش كردن فورييه رونش تو دست نعمت يه رونش تو دست بهجت ماهيچه هاي سفيدش لاي دندوناي رحمت سر جناغش شرط بستن دو تا دست اونو شكستن گربه اي كه پيش از اين ها مث سگ ازش مي ترسيد كله شو گرفت به دندون از اتاق پريد به ايوون پايي كه مي جست رو ديوار افتاد جلو سگ هار هميشه دور و برت بود هر چي باشه شوهرت بود اين ادماي بي خبربا چاقو بريدنش سر توتو خانم قشنگم مرغك شوخ و شنگم گريه نكن زار زار رو كن به ايوان لاله زار شوهر بي باك تو اگر چه جون سپرده ولي نسيم سحررو شونه هاش بي خبرصداي اونو برده دست زمون سپرده چرا يه گوشه نشستي ؟خودتو به لونه بستي ؟چشماتو باز باز كنگردنتو دراز كن تا بشنوي صداشو قوقولي قوقو ها شو تو گوش جوجه هامون تو پيچ كوچه هامون تو كله سحرها جاروي رفتگرها هر جا كه ديده مي شه بانگش شنيده مي شه تو گيس بيد مجنون تو سرسرا و دالون تو قطره هاي بارون تو شرشراي ناودون تو غل غلاي چشمه خاكاي خشك و تشنه تو خط نور آفتاب تو سايه هاي مهتاب هر جا كه ديده مي شه بانگش شنيده مي شه گردونه شد زير و رو خورشيد خانم اومد تو قوقو قوقولي قو قوقو قوقولي قو خروسا همش بيدارن از خواب خوش بيزارن واسه همينم هميشه جونشو پاش مي ذارن ميرز آقا اومد اوناهاشمواظب جوجه هات باشتوتو خانم قشنگممرغك شوخ و شنگمچرا يه گوشه نشستي ؟خودتو به لونه بستي ؟آقا خروسه حيووني واسه تو شد قربوني